Wy myślicie, że my w tym Krakowie to nic tylko bawimy się każdej nocy, mamy nieskończoną ilość czasu w ciągu dnia na kawunię z ziomusiami i obiad na mieście, prowadzimy do białego rana nikomu niepotrzebne dyskusje dotyczące pryncypiów, chlejemy i romansujemy, a każdy jest przedstawicielem wolnego zawodu. Czas nam przecieka przez palce wolno i przyjemnie. Nie mylicie się. Tak właśnie jest.
wtorek, 18 września 2012
Ostrzeżenie: tego dania nie róbcie
W mojej kuchni panuje tylko jedna zasada, która brzmi: danie nie powinno wywoływać odruchów wymiotnych. Ta zasada bardzo dobrze się sprawdza. W kuchni Konkubiny też panuje jedna zasada: nic nie może się zmarnować. Jak łatwo można się domyślić zasady te wykluczają się nawzajem, przez co na terenie, który służy nam do przygotowywania posiłków dochodzi niekiedy do nieprzyjemnych scen.
Wszyscy pamiętają wyjątkowe, odważne i nowatorskie potrawy Konkubiny takie jak: Morelowe Kapelusiki (łatwo się nimi skaleczyć, znane są też pod nazwą "Pożegnanie z zębami"), albo wigilijny hit Śledź w Czekoladzie (nikt go nie chciał jeść, biedaczka, "to i lepiej - skomentowała Konkubina - więcej zostało dla mnie"). I oczywiście last but not least Sałatka z Kiszonej Kapusty, Marchewki, Suszonych Śliwek oraz Brukselki, Pod Pierzynką z Jogurtu Brzoskwiniowego ("ta sałatka na stałe wejdzie do naszego domowego menu" - skwitowała Konkubina po zjedzeniu kilograma (!) potrawy.)
Niby więc nie powinna mnie zdziwić najnowsza propozycja śniadaniowa... A jednak... Nie byłam na to przygotowana...
Podaję przepis:
Produktem ubocznym tarty jest białko jaja kurzego. Smażymy to białko na patelni aż się w miarę zetnie. Jak zostaną gluty, to trudno. Nie ma czasu.
Dodajemy pastę Sambal Brandal (ostro - kwaśna przyprawa indonezyjska)
Wietrzymy kuchnię.
Gotowe.
"Nie miało być smaczne" - podsumowała Konkubina po zjedzeniu calutkiej miseczki.
Serdecznie odradzam. Gaja Grzegorzewska
czwartek, 13 września 2012
Danie z resztek
Zbliża się weekend i to jest dobry czas, aby zaprezentować wam pewną potrawę. A dlaczego akurat przed weekendem, to już za chwilę stanie się jasne.
Oto danie z resztek. Przez niektórych zwane zupełnie głupio "śmieciówką". Wszyscy przecież wiemy, że "śmieciówka" to pensja pobierana przez przedstawicieli prekariatu, a nie pyszne danie z byle czego.
Kochani, to naprawdę bardzo łatwa do zrobienia potrawa. Nawet największa łajza sobie poradzi. Ale jest jeden warunek. Trzeba mieć przyjaciół.
Bo po pierwsze zapraszacie przyjaciół na weekend na waszą daczę. Z góry sugerujecie (podpierając się własnym ubóstwem), by przywieźli sporo jedzenia.
Cały weekend spokojnie jecie, to co przywieźli.
Żaden z gości nie bedzie na tyle bezczelny, by pozostałe po zabawie żarcie zabrać ze sobą. I w ten oto sposób macie już produkty do waszej potrawy.
Zamieszczone powyżej zdjęcie prezentuje danie składające się z cukinii, groszku, marchewki, tuńczyka, sera pseudo feta i makaronu sojowego przywiezionego z Wiednia (2 euro za kubik w chińskim supermarkecie, żal było nie brać). Wszystkie składniki łączycie ze sobą na patelni, bądź w garze. Doprawiacie, jak kto sobie winszuje, w zależności od fantazji.
Produkty można oczywiście dowolnie mieszać i wymieniać: marchewkę na krewetki, pietruchę na rukolę, fetę "Mlekovita" na pule (ser z mleka osła, 4 tys. za kilo).
Oczywiście z tym absurdalnie drogim serem to tylko głupi żart, na który sobie pozwoliłam w chwili słabości. Ze serem jest bowiem zawsze kupa śmichu.
Smacznego i powodzenia!
Oto danie z resztek. Przez niektórych zwane zupełnie głupio "śmieciówką". Wszyscy przecież wiemy, że "śmieciówka" to pensja pobierana przez przedstawicieli prekariatu, a nie pyszne danie z byle czego.
Kochani, to naprawdę bardzo łatwa do zrobienia potrawa. Nawet największa łajza sobie poradzi. Ale jest jeden warunek. Trzeba mieć przyjaciół.
Bo po pierwsze zapraszacie przyjaciół na weekend na waszą daczę. Z góry sugerujecie (podpierając się własnym ubóstwem), by przywieźli sporo jedzenia.
Cały weekend spokojnie jecie, to co przywieźli.
Żaden z gości nie bedzie na tyle bezczelny, by pozostałe po zabawie żarcie zabrać ze sobą. I w ten oto sposób macie już produkty do waszej potrawy.
Zamieszczone powyżej zdjęcie prezentuje danie składające się z cukinii, groszku, marchewki, tuńczyka, sera pseudo feta i makaronu sojowego przywiezionego z Wiednia (2 euro za kubik w chińskim supermarkecie, żal było nie brać). Wszystkie składniki łączycie ze sobą na patelni, bądź w garze. Doprawiacie, jak kto sobie winszuje, w zależności od fantazji.
Produkty można oczywiście dowolnie mieszać i wymieniać: marchewkę na krewetki, pietruchę na rukolę, fetę "Mlekovita" na pule (ser z mleka osła, 4 tys. za kilo).
Oczywiście z tym absurdalnie drogim serem to tylko głupi żart, na który sobie pozwoliłam w chwili słabości. Ze serem jest bowiem zawsze kupa śmichu.
Smacznego i powodzenia!
wtorek, 4 września 2012
Przepis na pieczonkę
Kochani! Dziś przepis na pyszną, tanią i zdrową pieczonkę, po zjedzeniu której, każdy poczuje się cudownie nażarty a równocześnie piękny i lekki.
Pieczonkę przygotowujemy w następujący sposób:
Kroimy byle jak, byle jakie warzywa (tu z całego sera polecam kalafiora, pietruchę oraz cebulę - sami widzicie jaka taniocha!). Do michy wlewamy trochę oliwy oraz wsypujemy przyprawy i zioła jakie kto lubi (zalecam kumin, kolendrę i curry, ale bardziej prostackie przyprawy też ujdą). Solimy hojnie. Pieprzymy do smaku. Obtaczamy nasze warzywka dokładnie w tej zaprawie.
Wywalamy to wszystko na blachę (na folii aluminiowej lub papirze do pieczenia), wsuwamy do piekarnika na wysokich obrotach.
Po godzinie wyjmujemy i żremy. Można się dzielić z przyjaciółmi. Wspólne chwile nad półmiskiem pieczonki to gwarancja udanej imprezy.
Polecam. Gaja Grzegorzewska
ps. "pieczonka, pieczonka, pieczonka, wspaniała pieczonka, cudowna pieczonka, cudowna pieczonka" (już nawet Monty Python o niej śpiewał w słynnym skeczu "o pieczonce")
Pieczonkę przygotowujemy w następujący sposób:
Kroimy byle jak, byle jakie warzywa (tu z całego sera polecam kalafiora, pietruchę oraz cebulę - sami widzicie jaka taniocha!). Do michy wlewamy trochę oliwy oraz wsypujemy przyprawy i zioła jakie kto lubi (zalecam kumin, kolendrę i curry, ale bardziej prostackie przyprawy też ujdą). Solimy hojnie. Pieprzymy do smaku. Obtaczamy nasze warzywka dokładnie w tej zaprawie.
Wywalamy to wszystko na blachę (na folii aluminiowej lub papirze do pieczenia), wsuwamy do piekarnika na wysokich obrotach.
Po godzinie wyjmujemy i żremy. Można się dzielić z przyjaciółmi. Wspólne chwile nad półmiskiem pieczonki to gwarancja udanej imprezy.
Polecam. Gaja Grzegorzewska
ps. "pieczonka, pieczonka, pieczonka, wspaniała pieczonka, cudowna pieczonka, cudowna pieczonka" (już nawet Monty Python o niej śpiewał w słynnym skeczu "o pieczonce")
środa, 25 lipca 2012
Kwestionariusz Proustaka - dziś pierwsza odsłona przyszłej serii. Na pytania odpowiada Konkubina (Emilia Lany)
1. Jaką kiełbasę cenisz sobie
najbardziej?
Cenię sobie wszystkie kiełbasy
powyżej 5zł za kilogram, choć jeśli jest z ogniska to już nie
wybrzydzam. Oczywiście lisiecka drobiowa jest królową kiełbas,
ale na takie luksusy niestety nie mogę sobie pozwolić zbyt często.
Lubię też zagraniczne kiełbasy.
2. Kiedy ostatnio byłaś pijana?
Pijana tak, żeby rozśmieszać znajomych swoim stanem byłam jakiś miesiąc lub nawet dwa temu. Natomiast pijana-niepijana, czyli lekko sieknięta byłam 2 dni temu, kiedy to świętowaliśmy moje sukcesy sportowe pijąc jabcoki nad brzegiem Wisłoki
2. Kiedy ostatnio byłaś pijana?
Pijana tak, żeby rozśmieszać znajomych swoim stanem byłam jakiś miesiąc lub nawet dwa temu. Natomiast pijana-niepijana, czyli lekko sieknięta byłam 2 dni temu, kiedy to świętowaliśmy moje sukcesy sportowe pijąc jabcoki nad brzegiem Wisłoki
3. A trzeźwa?
Trzeźwa jestem teraz i bardzo lubię ten stan.
4. Twój ulubiony menel?
Żule fascynują mnie od dziecka, mam wielu faworytów (lokalnych, z Dębnik), ale chyba ś.p. Mietek wygrywa we wszystkich rankingach. Nie dość, że wszystkie swoje żulerskie cechy (typu zapach) miał doprowadzone do ekstremum, to jeszcze raz zaskoczył mnie niesamowicie, gdy spadły mu spodnie, a akurat szłam za nim i moim oczom ukazała się jego pupa, która była zadziwiająco czysta i zadbana, biorąc pod uwagę estetykę reszty ciała. Do dziś to wspominam.
5. Czy uważasz, że w internecie jest za mało fotek oraz filmów z kotkami?
Uważam, że filmów z kotkami jest w sam raz lub za mało i uważam, że każdy człowiek powinien rozpocząć dzień od obejrzenia jednego z nich. Świat byłby lepszy.
6. Lubisz się w wolnym czasie
krzątać?
Z jednej strony lubię, bo mam wrażenie, że cały czas coś robię, mimo, że zwykle z krzątania nic pożytecznego nie wynika, ale jednak ciągle mam lekkie wyrzuty sumienia i obawy, czy przypadkiem nie krzątam się za dużo.
Z jednej strony lubię, bo mam wrażenie, że cały czas coś robię, mimo, że zwykle z krzątania nic pożytecznego nie wynika, ale jednak ciągle mam lekkie wyrzuty sumienia i obawy, czy przypadkiem nie krzątam się za dużo.
7. Jak spędziłaś dzisiejszy dzień?
W skrócie: biegałam, prowadziłam workout w parku, uczyłam angielskiego, sprzątałam, remontowałam, opalałam się, słuchałam muzy i grzebałam w muzie, czytałam artykuły naukowe, uczyłam się holenderskiego i wypełniałam obowiązki towarzyskie on-line (umawianie się z kimś tam na coś tam, odpowiadanie na maile itp.). A no i zdrzemłam się jeszcze.
8. Ile godzin dziennie pracujesz? Tylko szczerze. I dlaczego tak mało? Ha ha ha.
Pracuję pomiędzy 0 a 18 godzin dziennie i nie jest to żart.
9. Jak spędziłaś ostatni weekend?
Piątek spędziłam w drodze do Bielawy, gdzie następnego dnia brałam udział w IV Biegu na Wieżę Kościoła, który zakończył się sukcesem moim, no i w związku z tym reszta weekendu (już w Krakowie) była podporządkowana temu sukcesowi.
10. Jaką miejscówkę w Krakowie lubisz najbardziej?
Jest ich mnóstwo. Oczywiście nadwisła (od Mostu Zwierzynieckiego aż po ten uroczy mostek nad Wilgą), całą moją dzielnię lubię, Aleję Waszyngtona, Lasek Wolski, Planty... W zasadzie wszystkie te miejsca, w których można przysiąść. A jak jadę rowerem przez miasto w słoneczny dzień to wszędzie mi się podoba i nigdy nie przestaję cieszyć się tym, w jakim ładnym mieście mieszkam.
11. A najmniej? Gdzie ostatnio spotkała cię nieprzyjemna przygoda?
Nie lubię Szewskiej i Floriańskiej w
nocy, ulicy Dietla w ogóle nie lubię, nie lubię oczywiście
blokowisk wszelkich (więc większość dzielnic poza centrum).
Niefajne przygody w Krakowie należą do rzadkości (no chyba, że
jest się facetem, to pewnie choć raz w życiu dostaje się bez
powodu w pysk).
12. Twój najlepszy bankiet?
Każdy bankiet, na którym uda mi się spróbować każdego dania (a nie że na przykład przychodzę i już wszystkie kanapeczki wyżarte), a te, które smakują mi najbardziej mogę jeść do oporu.
12. Twój najlepszy bankiet?
Każdy bankiet, na którym uda mi się spróbować każdego dania (a nie że na przykład przychodzę i już wszystkie kanapeczki wyżarte), a te, które smakują mi najbardziej mogę jeść do oporu.
13. Trzy ulubione czynności?
Jedzenie, wszystkie czynności związane z muzyką (słuchanie, szukanie, rozpoznawanie, granie, polecanie itp.) oraz gmeranie w moich ulubionych programach do animacji i grafiki.
14. Lubisz prowadzić długie nikomu niepotrzebne dyskusje na tematy podstawowe?
Jeśli mam być jedną ze stron aktywnych dyskusji, to nie za bardzo, bo rozmowy międzyludzkie mnie najzwyczajniej w świecie wyczerpują, ale jeśli np. mogę się przysłuchiwać i komentować, to lubię.
15. Gdzie najbardziej lubisz się dobrze nażreć?
Tam gdzie można się dobrze nażreć
nie wydawszy więcej niż dejmynato 23 zł (np. Yellow Dog, Warsztat,
Vega choć może trochę bez smaku, to jednak nażreć się można i
w sumie więcej miejsc nie kojarzę)
16. Twoje popisowe danie to:
O moim popisowym daniu krążą już legendy. Podaję przepis: wymieszaj kapustę kiszoną ze śliwkami suszonymi, ugotowaną brukselką, marchewką, jogurtem brzoskwiniowym i chyba serem żółtym, jeśli dobrze pamiętam.
16. Twoje popisowe danie to:
O moim popisowym daniu krążą już legendy. Podaję przepis: wymieszaj kapustę kiszoną ze śliwkami suszonymi, ugotowaną brukselką, marchewką, jogurtem brzoskwiniowym i chyba serem żółtym, jeśli dobrze pamiętam.
17. Jaką potrawę wybrałabyś na ostatni posiłek skazańca?
Wszystko mi jedno, byle dużo.
18. Za co kochasz swoich ziomusiów?
Najbardziej chyba za to, że nie mają żadnych świętości, bawią mnie oraz są kochanymi dobrymi ziomusiami.
19. Co cię najbardziej wkurza u ludzi?
Ludzie z zasady mnie wkurzają, ale chyba najbardziej nieumiejętność słuchania, brak dystansu do siebie, nieuzasadniony zachwyt nad sobą, nudziarstwo i brak pasji.
20. Jeśli nie mogłabyś mieszkać w Krakowie, to gdzie byś mieszkała?
UTRRRRRRREEEEEEEEECHHHHHHT!
Subskrybuj:
Posty (Atom)




